Kem Sokha's Concept Paper on Education Improvement and Job by soksanh
Wednesday, July 24, 2013
Friday, July 12, 2013
US Representatives Urge Stronger Stance on Cambodia វិបត្តិសង្គមនិងវិបត្តិនយោបាយនៅកម្ពុជា
US Representatives Urge Stronger Stance on Cambodia
US Congressmen
on Tuesday held a hearing on "Cambodia's Looming Political and Social
Crisis" to examine the deteriorating human rights situation in Cambodia
and the state of the affairs in the run-up to the election on July 28,
2013. VOA Khmer's Pin Sisovann reports from Washington.
អនុគណៈកម្មាធិការកិច្ចការបរទេសសភាស.រ.
អនុគណៈកម្មាធិការកិច្ចការបរទេសសភាស.រ.
នៅថ្ងៃអង្គារនេះ អនុគណៈកម្មាធិការកិច្ចការបរទេសសភាស.រ.អ
Subcommittee Chairman Chabot Opening Statement at Hearing on Cambodia
Rep. Steve Chabot (R-OH), Chairman of the Subcommittee on Asia and the
Pacific, delivers an opening statement at a hearing on Cambodia's
looming political and social crisis.
Thursday, May 9, 2013
ដៃគូលេងអុកដ៏ស្វិតស្វាញ
លោក សម រង្ស៊ី មេបក្សសង្គ្រោះជាតិ។
រូបថត Bloomberg និង លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី
ហ៊ុន សែន។ រូបថត ហេង ជីវ័ន
Thursday, 02 May 2013 ប៉ែន សុជីវន្ត
The Phnom Penh Post
កាលនៅពីតូចខ្ញុំអង្គុយមើលចាស់ៗលេងអុក
និងសូមសរសើរគាត់
ក្នុងការគិតពិចារណាមុននឹងការសម្រេចចិត្តដើរមួយជំហានៗ។
រហូតមកដល់អាយុជាង៤០ទៅហើយ
ខ្ញុំនៅតែទទួលស្គាល់ថា ខ្លួនឯងមិនអាចលេងបានល្អ
ដូចចាស់ៗពីជំនាន់មុនទេ អ៊ីចឹងហើយ បានជាខ្ញុំតែងតែលេងធ្វើចាញ់រហូត
ដើម្បីរៀនពីអ្នកពូកែៗ ដទៃទៀតហើយរហូតមកដល់ពេលនេះនៅតែរៀនមិនចេះអស់។
កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន គឺមានការប្រកួតអុកថ្នាក់ជាតិហើយខ្ញុំអង្គុយមើលឡើងភ្លេចបាយ ភ្លេចទឹកដោយលាន់មាត់ កោតសរសើរពីយុទ្ធសាស្រ្តរបស់អ្នកលេងថ្នាក់ជាតិទាំងនោះខ្លាំងណាស់ ។ ក្នុងល្បែងនេះ
គឺលេងលើក្តារបន្ទះដែលមាន ៦៤ ក្រឡាហើយអ្នកលេងមានតែពីរនាក់ទេ
គឺភាគច្រើនម្ខាងកាន់កូនពណ៌ស និងម្ខាងទៀតកាន់កូនពណ៌ខ្មៅ។
កូនអុកគឺមាន១៦ ក្នុងនោះគឺមាន ត្រី
៨ សេះ ២ ទូក២ គោល២ នាង១ និងស្តេច(អង្គ)១ ហើយត្រី
គឺត្រូវបានគេរៀបឲ្យនៅជួរមុខ
ក្រៅពីនេះ គឺនៅជួរក្រោយជាមួយស្តេច។
អ្នកលេងមានវិធីច្រើនផ្សេងៗគ្នា អ្នកខ្លះដើរត្រីទៅមុខកូននាងមុន
ដើម្បីឲ្យកូននាងអាចឡើងបាន ហើយបានបោះសេះឡើង
តែអ្នកខ្លះ គឺបោះសេះឡើងតែម្តង។ តែទោះជាយ៉ាងណា
ត្រីនៅតែចាត់ទុកថា ជាកូនដែលមិនសូវសំខាន់សម្រាប់អ្នកលេងមួយចំនួនធំ ហើយចុងក្រោយគឺទុកតែ២ ឬ បី
ដេញសម្លាប់ គូបដិបក្ខ។ តាមតែជំនាញរៀងៗខ្លួន
ដែលអ្នកខ្លះពូកែសេះគឺគេទុកសេះ ដើម្បីសម្លាប់
ហើយអ្នកខ្លះទៀត គឺគេទុកត្រី៣ ឬហៅថា ត្រីទឹម។
តែអ្នកពូកែលេង
គឺទុកកូនសំខាន់ៗ ទៅតាមកាលៈទេសៈ។ ជាធម្មតាកូនដែលគេទុក
គឺគេមិនដើរមុនដំបូងទេ គឺដើរក្នុងឱកាសដែលត្រូវដើរ
ហើយដើរមករកស្តេចតែម្តង។ គ្រាន់តែឮគេនិយាយតៗគ្នាថា
យុទ្ធសាស្រ្តអ្នកលេងដែលល្អបំផុត គឺការពារមិនឲ្យទូក
ឬសេះ របស់សត្រូវ ចូលមកទីលានខាងក្នុងរបស់ខ្លួន
ហើយការពារត្រីមិនឲ្យឡើងមកបក។
ប្រិយមិត្តដឹងទេ មានអ្នកពូកែលេងអុកពីរនាក់ដែលលេងតាំងពីឆ្នាំ
១៩៩៨ រហូតមកដល់ឥឡូវ
នៅតែមិនទាន់ដឹងឈ្នះចាញ់ គឺរុញទៅ រុញមក ដេញទៅ
ដេញមក
ហើយពេលខ្លះ ខ្ញុំខំតាមដាន រហូត ដាច់បាយដាច់ទឹកក៏មាន។
មុននេះបន្តិច
ម្នាក់ដែលពូកែលេង និងល្បីជាងគេ គឺលេង ១ ទល់ ២។
មានន័យថា
គាត់លេង លើក្តារពីរ ក្នុងពេលតែមួយ គឺគាត់ម្នាក់ឯង
ប្រកួតជាមួយអ្នកលេងពីរនាក់ផ្សេងគ្នាក្នុងពេលតែមួយ។ តែគួរឲ្យស្តាយ ដៃគូម្ខាងទៀត បានចុះចាញ់យ៉ាងអាម៉ាស់មុខហើយលើកទង់ជ័យស ថាឈប់លេងអុកជារៀងរហូត។
ឥឡូវនៅសល់តែមួយទល់មួយ គឺសម្តេច តេជោ
ហ៊ុន
សែននិងឯកឧត្តមសម រង្ស៊ី។
ក្នុងរូបភាពខាងក្រៅ
សម្តេចហ៊ុន សែន លេងបានល្អនិងមានប្រៀបជាង
ឯកឧត្តម
សម រង្ស៊ី តែតាមពិតបែរជាបន្សល់ទុកនូវចន្លោះប្រហោងជាច្រើន ក្នុងយុទ្ធសាស្រ្តរបស់ខ្លួន។
មើលទៅសម្តេចបានមើលស្រាលឯកឧត្តម សម រង្ស៊ីពេកហើយ។
អ្វីដែលយើងគ្រប់គ្នាមើលឃើញពីយុទ្ធសាស្រ្ត របស់
សម្តេច
ហ៊ុន សែន គឺវាយប្រហារមុន បានការពារជាក្រោយ ឬថា ពង្រីកមុន ពង្រឹងក្រោយ។ ជាក់ស្តែង ដូចជា
សម្តេចបានវាយរុលទៅមុខ និងសម្ញែងឫទ្ធិ
នៅជួរមុខយ៉ាងខ្លាំង តែបែរជាបន្សល់ទុក
នូវចំណុចខ្សោយជាច្រើនកន្លែងជាពិសេស
គឺស្តេច (អង្គ) តែម្តង មានការការពារដែលមិនមានភាពរឹងមាំធ្វើឲ្យត្រីបកនិងសេះរបស់ឯក ឧត្តមសម រង្ស៊ី ឡើងសន្សឹមៗ
ជិតដល់ស្តេចរៀបតែនឹងអុកទៅហើយ។ ពេលនេះ
ស្តេច(អង្គ)របស់សម្តេចហ៊ុន
សែន កំពុងតែជិតអស់ក្រឡាដើរហើយ នៅរង់ចាំតែកូនមួយ
ឬពីរទៀតរបស់ ឯកឧត្តមសម រង្ស៊ី ឡើងមក គឺសង្គ្រប់យកតែម្តង។
តែថ្មីៗនេះ សម្តេច ហ៊ុន សែន ហាក់បីដូចជាបានដឹងខ្លួនជាមុន
ហើយខំការពារយ៉ាងមុតមាំ ដោយប្រើគ្រប់យុទ្ធសាស្រ្ត
មិនឲ្យកូនអុក របស់ ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី ចុះមកថែមទៀតទេទោះត្រូវអស់គោល
អស់សេះអស់ទូកក៏ដោយ ហើយថែមលើនេះទៀត គឺកំពុងតែរកវិធីកម្ចាត់កូនដែលកំពុងតែកៀកស្តេច របស់សម្តេចចោលដែរ។
ចំណែកឯ
ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី វិញ ក៏បានដឹងថា សម្តេចហ៊ុនសែន ដឹងខ្លួន និងយល់ពីយុទ្ធសាស្រ្តរបស់ខ្លួនក៏បង្កើនយុទ្ធសាស្រ្តបន្លំនិង ឆ្ពិនភ្នែក ជន្លឆ្វេង វាយស្តាំ
ដោយប្រើប្រាស់ កូនអុករបស់ខ្លួនផ្សេងៗទៀត
វាយលុកចំណុចខ្សោយ ដើម្បីឲ្យសម្តេចដកកូនមកជួយចំណុចខ្សោយ តែតាមពិតគឺដើម្បីបំបែកចំណុចខ្លាំង ថែមទាំងឡើងកូនសំខាន់ៗទៅកាន់តែកៀកស្តេចរបស់
សម្តេច ហ៊ុន សែនដើម្បីសម្លាប់តែម្តង។
ថ្មីៗនេះ
ត្រីបករបស់ឯកឧត្ដមសម រង្ស៊ី ឡើងបានច្រើនគួរសម
ដោយបន្លំដៃគូបដិបក្ខរបស់ខ្លួនថា កំពុងតែវាយប្រហារចំណុចសំខាន់ៗរបស់សម្តេច
ហ៊ុន សែន តែតាមពិតគឺកំពុងបង្វែរទិសដៅ ទៅរកស្តេចដែលកំពុងតែជិតអស់ក្រឡាដើរឯណោះទេ។ ជាការធ្វេសប្រហែសមួយគឺថា សម្តេច
ហ៊ុន សែន កំពុងតែប្រើវិធីយកត្រីសម្លាប់ត្រីយកសេះសម្លាប់សេះ
យកទូក សម្លាប់ទូក ឬថា
លូកដៃកាត់ដៃ លូកជើងកាត់ជើង។ វិធីនេះត្រូវចិត្ត
ត្រូវថ្លើម
ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី ជាខ្លាំង ធ្វើឲ្យឯកឧត្តមជន្លកាន់តែខ្លាំងពិតជាគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ នេះមកពីសម្តេច
ឆេវឆាវពេកគឺធ្វើការសម្រេចចិត្តក្នុងពេលកំពុងតែភ័យនិងកំពុងតែ ខឹង។
តាមយុទ្ធសាស្រ្តសង្រ្គាម
របស់ ស៊ុន ជឺ គឺត្រូវគេចចេញពីចំណុចខ្លាំងរបស់សត្រូវហើយវាយប្រហារចំណុចខ្សោយ របស់សត្រូវ។ យុទ្ធសាស្រ្តរបស់សម្តេច
ហ៊ុន សែន គឺកំពុងបង្ហាញចំណុចខ្សោយដល់
គូសត្រូវរបស់ខ្លួន។ ចំណុចខ្សោយរបស់សម្តេច
ហ៊ុន សែន កាន់តែបង្ហាញច្បាស់ឡើងៗ ហើយបាននិងកំពុងតែត្រូវបានត្រីបក
របស់ ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី វាយប្រហារយ៉ាងទាន់ពេលវេលា។
អ្វីដែលគេឃើញកាន់តែច្បាស់ គឺសម្តេច បានបង្ហាញភាពភ័យខ្លាច
ដោយ យកគោល យកសេះ យកទូក ដែលកំពុងតែការពារស្តេច(អង្គ)
ទៅទប់ការវាយប្រហារនេះទៅវិញ។ ចំណុចនេះសម្តេច
ហ៊ុន សែន កំពុងតែបើកចំហមុខស្តេចរបស់ខ្លួន
ឲ្យទូករបស់គេ
ដែលរង់ចាំនៅទីនោះជាយូរណាស់មកហើយ ដោយរង់ចាំតែឱកាសវាយប្រហារប៉ុណ្ណោះ។
ឥឡូវសម្តេច ហ៊ុន សែន បានស៊ីកូនត្រីដែលនៅរារាំងធ្វើជារបងការពារ ស្តេច(អង្គ)របស់សម្តេចដែលតាមពិត
កូនត្រីនោះជានុយរបស់គេទេ។ ឥឡូវគឺធ្លាយ
ពីរច្រកហើយ គឺច្រកមុខស្តេច និងខាងឆ្វេងស្តេច។
អ្នកលេងអុកពូកែគឺយកកូនរបស់សត្រូវធ្វើជារបងការពារស្តេច ហើយនៅពីក្រោយ គឺត្រៀមគោលមួយ
និងសេះមួយចាំជួយទប់។ គេរៀបការពារសិន
មុននឹងវាយប្រហារ តែសម្តេចហ៊ុន សែនវាយប្រហារមុន
បានមករៀបទ័ពការពារស្តេចជាក្រោយ។
ពិតជាគ្រោះថ្នាក់ណាស់។ សូមកុំភ្លេចថា
ការបោះឆ្នោតឈ្នះឬចាញ់នៅខែកក្កដាខាងមុខនេះ
មិនមែនជាចុងបញ្ចប់នៃល្បែងនេះទេ។
ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី អុកបញ្ឆោតឬដេញបញ្ឆោត
តែមិនមែនជាចំណុចរបស់ឯកឧត្តមសម រង្ស៊ី
ចង់បានទេ។
សម្តេចហ៊ុន
សែនក៏បានដឹងដែរ ថា ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី នឹងចំណាយគោលមួយនេះ(លទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោត ២០១៣)ដើម្បីឡើងត្រីយកត្រីបក និងឡើងកូនផ្សេងៗទៀតមកក្បែរស្តេចរបស់សម្តេច
ហ៊ុន សែន។ ត្រូវចាំថា ចុងបញ្ចប់នៃល្បែងនេះគឺអ្នកចាញ់
និងអស់សិទិ្ធឡើងសង្វៀនបន្តទៀត ដូចជាករណីសម្តេចក្រុមព្រះអ៊ីចឹងហើយអ្នកដែលឈ្នះ នឹងត្រូវប្រកួតជាមួយអ្នកថ្មីទៀត។
ចំណុចខ្សោយរបស់
សម្តេច ហ៊ុន សែន គឺមានជាក់ស្តែងដូចជាការដែលសម្តេចមិនឲ្យឯកឧត្តមសម រង្ស៊ីចូលស្រុកគឺសម្តេចចាញ់បោកឯកឧត្តម
សមរង្ស៊ីតែម្តង។ សម្តេច ហ៊ុន
សែន ខ្លូនឯង ក៏ដឹងដែរថា ឯកឧត្តមសមរង្ស៊ីមិនចង់ចូលស្រុកប៉ុន្មានទេព្រោះនៅក្នុងស្រុកគឺ មានគ្រោះថ្នាក់គ្រប់ជំហាន។
តែបើគង់តែចេញ គឺត្រូវវាយប្រហារចំណុចខ្សោយមួយសិន
ឬថា គង់តែចេញ ក៏ត្រូវតែចេញឲ្យមានហេតុផល
ឬស្របកាលៈទេសៈ។ វិធីនេះហៅថា យកឆ្ងាយ
បង្ក្រាបជិត ឬបោះសន្ទូចរំលងភ្នំ។ វិធីនេះ គឺមានយូរហើយ ហើយកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពថែមទៀត ក្នុងសម័យបច្ចេកវិទ្យាកាន់តែជឿនលឿន។
តែទោះជាយ៉ាងណា បើ សម្តេច ហ៊ុន
សែន ដកឃ្លា យកពេលមកគិត ពិភាក្សាជាមួយ អ្នកប្រាជ្ញ
នៅជុំវិញខ្លួន
កុំស្តាប់តែអ្នក បញ្ចើចបញ្ចើ សម្តេច នឹងអាចរក
វិធីទប់ទល់បាន។
សុភាសិតខ្មែរមួយពោលថា មិត្តដែលល្អគឺជាអ្នកដែលនិយាយអាក្រក់ពីយើង នៅចំពោះមុខយើងហើយនិយាយល្អពីយើងពេលនៅពីក្រោយយើង។
វិធីសាស្រ្តមួយក្នុងចំណោមវិធីជាច្រើន
ដែលអាចស្តារស្ថានភាពបាន គឺរកវិធីសម្លាប់ត្រីបកឲ្យអស់
ហើយទាញគោល មកដេញសេះដែលគាបស្តេចជាប់។
វិធីនេះ ហៅថាវិធីកាត់បេះដូងជូនម្តាយ។
ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយថា
នរណាជាតួអង្គស្តេច(អង្គ) នរណាជាតួអង្គគោល
នរណាជាតួអង្គសេះ នរណាជាតួអង្គត្រី នរណាជាតួអង្គទូក
នោះទេ។ តែខ្ញុំជឿជាក់ថា ក្នុងនាមជាអ្នកលេង
ខ្លួនឯង
គឺដឹងច្បាស់ណាស់ ជាពិសេស ខ្ញុំបាទល្បីថា សម្តេច ហ៊ុន
សែនជាកំពូលអ្នកលេងអុកលេខមួយ
នៅស្រុកខ្មែរ។ ជាឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងមួយ
ហើយសម្តេច ហ៊ុន សែន ក៏បានដឹងច្បាស់ហើយដែរ
ថា
អ្នកដែលនៅជុំវិញខ្លួនសម្តេច គឺគាំទ្រសម្តេច តែសម្បកខាងក្រៅទេ តែកាលៈទេសៈមកដល់
គឺគេប្រែក្រឡះភ្លាម។ ទាំងនេះ គឺមកពីសម្តេចជំរុញឲ្យពួកគេធ្វើដូច្នេះ
នេះហើយ ជាត្រីបកមួយ ក្នុងចំណោមត្រីបកជាច្រើន
របស់ ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី កំពុងតែប្រើ ហើយសម្តេច
ក៏ដឹងដែរ។ យើងទាំងអស់គ្នា នឹងរង់ចាំមើល
ការប្រកួតមួយនេះ
តើលទ្ធផលទៅជាយ៉ាងណា?
បើប្រិយមិត្តគាំទ្រខ្ញុំបាទនឹងសរសេរការវិភាគនយោបាយតាមរបៀប
អ្នកលេងអុកនេះទៅទៀត នៅពេលមានការវិវឌ្ឍអ្វីមួយ។
ជាចុងបញ្ចប់
ខ្ញុំបាទគ្រាន់តែជាអ្នកវិភាគ ដែលចេញពីគំនិត និង
ចំណេះដឹងស្តួចស្តើងតែប៉ុណ្ណោះ
ហើយខ្ញុំបាទ រង់ចាំទទួលជានិច្ចនូវការណែនាំពីរៀមច្បង
និង ប្រិយមិត្ត៕
ពីខ្ញុំបាទ
ប៉ែន សុជីវន្ត នៅខេត្ត រតនគិរី
ក្រឡាអុកដែលកំពុងចងយ៉ាងចាក់ស្រែះ និងព្រឺព្រួច
លោក សម រង្ស៊ី
ប្រធានគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ។ រូបថត Bloomberg
Wednesday, 08 May
2013 ប៉ែន សុជីវន្ត
The Phnom Penh Post
ក្នុងអត្ថបទទីមួយរបស់ខ្ញុំគឺបានទទួលការស្វាគមន៍ផង និងការរិះគន់ផង
ពីប្រិយមិត្តអ្នកអាន ដែល ពិតជាគួរឲ្យមានមោទនភាពមែន។
ខ្ញុំឮថា មានប្រតិកម្មពីសម្តេចនាយករដ្ឋមន្ត្រី
ពីស្រុក មេមត់ ខេត្តកំពង់ចាម តែគួរឲ្យស្តាយ
ខ្ញុំបាទមិនបានស្តាប់នូវប្រតិកម្មរបស់សម្តេច។
សូមអរគុណសម្តេចហ៊ុន
សែន ដែលបានចំណាយពេលអានអត្ថបទរបស់ខ្ញុំបាទ
ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំបាទមានមោទនភាព
ជាពន់ពេក។ ខ្ញុំចង់បន្តពីអត្ថបទមុនបន្តិច ដោយនិយាយសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើក្រឡាអុក
ដែលអ្នកនយោបាយពីរនាក់(សម្តេច ហ៊ុន
សែន និងឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី) បានចង ហើយជំហានដែលត្រូវដើរបន្ទាប់។ ខ្ញុំនៅតែគិត
ដូចដែលបានបរិយាយក្នុងអត្ថបទមុនរបស់ខ្ញុំ គឺថា
ឯកឧត្តម
សម រង្ស៊ី មិនទាន់ចង់ចូលស្រុកទេ បើកាលៈទេសៈមិនចាំបាច់ ហើយលោក ក៏ដឹងដែរថា សម្តេច ហ៊ុន
សែននឹងមិនឲ្យលោក ចូលស្រុកមុនពេលបោះឆ្នោត២០១៣នេះដែរ។
ដូច្នេះហើយ
មុននឹងលោក សម្រេចចាកចេញពីស្រុកខ្មែរកាលពីឆ្នាំ
២០០៩
គឺលោកបានកំណត់បេក្ខភាពជំនួសលោក រួចជាស្រេចហើយ។ តាមពិត បើមើលពីការវិវត្តនៃស្ថានការណ៍
គឺថា ឯកឧត្តម កឹម សុខា និង ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី
បានព្រមព្រៀង រៀបក្បួននេះទុកជាមុនរួចស្រេចហើយ
ហើយការដែលពន្យារពេលនៃការច្របាច់បញ្ចូលគ្នា
ដោយយកលេស ពីបញ្ហានេះ
បញ្ហានោះ គឺគ្រាន់តែយុទ្ធវិធីបំភាន់ភ្នែក សម្តេច ហ៊ុន
សែន
មួយប៉ុណ្ណោះ។ ជាពិសេស គឺ ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី
ចង់បង្ហាញដល់សាធារណជនថា
សម្តេច ហ៊ុន សែន ជាអ្នកដែលមិនចង់ ឲ្យពួកគេរួបរួមគ្នាដើម្បីកេងចំណេញនយោបាយ។
ពេលនោះ បើសម្តេច ហ៊ុន សែន
មិនបញ្ចេញខ្សែអាត់ សំឡេង រវាង ឯក ឧត្តម កឹម សុខា និង សម្តេច នោះប្រហែលជាចំណេញជាង។
ក្នុងខ្សែអាត់សំឡេងនោះ គ្មានពាក្យពេចន៍ណាដែលធ្វើឲ្យគេដាក់ការសង្ស័យលើឯកឧត្តម
កឹម សុខាទេ តែឯកឧត្តម
សម សង្ស៊ី ចេះតែធ្វើខឹង ច្រឡោតតោតតូង ហើយធ្វើជាចោទ
ឯកឧត្តម កឹម សុខា ថាជាគណបក្សចំណុះឲ្យសម្តេច ហ៊ុន សែន។
តែតាមពិត
គឺជាវិធីសាស្រ្ត ជន្លឆ្វេង វ៉ៃស្តាំ តែប៉ុណ្ណោះ។
វិធីនេះបានជោគជ័យដោយបានបន្លំ
ភ្នែក សម្តេច ហ៊ុន សែន រហូតបានបង្កើតគណបក្សរួមគ្នាមួយបាន
នៅចុងឆ្នាំ២០១២។
នេះជាផែនការមួយ
របស់ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរឈ្មោះគណបក្ស
ដែលដាក់ឈ្មោះខ្លួនឯង ដោយកាលៈទេសៈបង្ខំកាលពីពេលនោះ
ឲ្យទៅជាគណបក្សមួយដែលអាចទាក់ទាញ អ្នកនយោបាយផ្សេងៗឲ្យមកចូលរួម
ជាពិសេស គឺអ្នកនយោបាយ ពីគណបក្ស ហ៊្វុនស៊ីនប៉ិច
និងអតីត គណបក្សរបស់ លោកតា សឺន សាន ដែលអ្នកនយោបាយទាំងនេះ
កំពុងតែតែលតោល បង្ខំចិត្តធ្វើជាមនុស្សគ
មនុស្សថ្លង់ជ្រកក្រោមគណបក្សប្រជាជន
និងគណបក្ស ហ៊្វុនស៊ីនប៉ិចសព្វថ្ងៃ ហើយអ្នកខ្លះក៏សុខចិត្តអង្គុយទំនេរផឹកកាហ្វេ រង់ចាំម្ចាស់ដែលខ្លួនអាចមានឱកាសបញ្ចេញសមត្ថភាពសាជាថ្មី ជាក់ស្តែង ដូចជា ព្រះអង្គម្ចាស់
ធម្មិកោ ឯកឧត្តម ប៉ែន សុវណ្ណ ហើយក៏មានអ្នកប្រាជ្ញនយោបាយ
និងសេដ្ឋកិច្ចជាច្រើនទៀត កំពុងតែលាក់ខ្លួនក្រោមស្លាកអង្គការសង្គមស៊ីវិល
ឬ ក៏ចេញឈ្មោះដែរ តែត្រឹមតែ
ជាអ្នកវិភាគនយោបាយ ឬសេដ្ឋកិច្ចឯករាជ្យតែប៉ុណ្ណោះ។
ពីព្រោះ
ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី ដឹងខ្លួនឯង ច្បាស់ថា ទោះបីជាខ្លួនឈ្នះឆ្នោត
ដឹកនាំប្រទេសឥឡូវនេះ ក៏មិនមានធនធានមនុស្សគ្រប់គ្រាន់ដែរ
គឺមានតែក្បាលម៉ាស៊ីនដឹកនាំ ដែលមិនដល់១០០
នាក់ផង ដែលការដឹកនាំប្រទេសមួយ យ៉ាងហោចណាស់
ក៏តម្រូវឲ្យមានធនធានមនុស្សគ្រប់គ្រាន់
ចាប់ពីថ្នាក់ ស្រុក រហូតដល់ថ្នាក់
រដ្ឋមន្ត្រី ដែលសរុបទៅក៏ជាង ១ ម៉ឺននាក់ដែរ។ ១
ម៉ឺននាក់នេះ
គឺគិតតែពីបញ្ញវន្ត ក្នុងកៅអី ជាអ្នកដឹកនាំប៉ុណ្ណោះ។
បើមិនអាចប្រមូលធនធានមនុស្សទាំងនោះបានទេ
ការឈ្នះ ឆ្នោត ២០១៨ នឹងក្លាយទៅជាការយកដុំថ្មទម្លាក់លើជើងខ្លួនឯងមិនខាន។
ដូច្នេះ យុទ្ធសាស្រ្តរបស់ឯកឧត្តម
សម រង្ស៊ី គឺធ្វើម៉េចឡើងកូនអុករបស់ខ្លួនឲ្យប្រកៀកនឹងគណបក្ស
ប្រជាជន បន្ទាប់ពីបោះឆ្នោត
២០១៣ នេះ ដើម្បីបើកផ្លូវ(ផ្តល់ជាសញ្ញា
ឬជាក្តីសង្ឃឹម) ដល់កូនអុក(ធនធានមនុស្ស)របស់ខ្លួនដទៃទៀតដែលកំពុងតែរៀបជើងព្រួល ចូលរួមជាកម្លាំងវាយផ្តាច់ព្រ័ត្រ ក្នុងការបោះឆ្នោតផ្តាច់ព្រ័ត្រនៅឆ្នាំ
២០១៨។
បើសិនជាអ្វីដែលខ្ញុំនិយាយខាងលើវាជាការពិត
ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី ពិតជាមនុស្សដែលមានក្រសែភ្នែកវែងឆ្ងាយណាស់
ហើយក៏មានន័យថា ឯក ឧត្តម សម រង្ស៊ី
បានសម្លឹងឃើញក្រឡាអុកមួយនេះ ១០ ទៅ ២០
ជំហានមុនទៅហើយ។
លើសពីនេះទៅទៀត បើខ្ញុំគិតមិនខុសទេ
វិបត្តិដីធ្លី
(ករណីអ្នកភូមិ បឹងកក់ អ្នកភូមិ បុរីកីឡា។ល។)
បញ្ហាអំពើពុករលួយ
បញ្ហាការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ បញ្ហាអសន្តិសុខសង្គម
បញ្ហាប្រាក់បៀវត្សរ៍របស់
កម្មករ មន្ត្រីរាជការ ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនខ្មែរ វិបត្តិព្រំដែនជាមួយប្រទេសជិតខាង
គឺឯកឧត្តម សម រង្ស៊ីបានប្រមើលមើលឃើញតាំងពីឆ្នាំ
ដែល ឯកឧត្តម បានបង្កើត គណបក្សជាតិខ្មែរថា
នឹងជាវិបត្តិមួយដែល គណបក្សប្រជាជនរបស់ សម្តេច
ហ៊ុន
សែន មិនអាចរ៉ាប់រងបាន ហើយវានឹងក្លាយទៅជាដុំថ្មដែលធ្លាក់លើជើងសម្តេចនៅថ្ងៃណាមួយ មិនខាន។ ជាក់ស្តែង
រហូតមកដល់ពេលនេះ មិនទាន់ឃើញ គណបក្សប្រជាជន
ដោះស្រាយចំណុចណាមួយឲ្យចេញជាដុំកំភួននៅឡើយទេ។
សម្រាប់
សម្តេចហ៊ុន សែន ក្រៅពីរកវិធីរំដោះស្តេច (អង្គ)
ចេញពីការឡោមព័ទ្ធ
ដោយកូន(អុក) ខ្លួនឯង ដែលចងពីអតីតកាល (ភាពចាក់ស្រេះនៃគ្រួសារនិយម
និងបក្ខពួកនិយម ភាពរង្គោះរង្គើនៅក្នុងបក្ស
ការឡោមព័ទ្ធដោយអ្នកបញ្ចើចបញ្ចើ ដែលមិនស្មោះត្រង់
ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន) សម្តេច ត្រូវចងក្រឡា
ដើម្បីឡើងត្រីបករបស់ខ្លួន
ត្រៀមជំនួសកូនត្រីចាស់ៗ ដែលប្រើការលែងកើត
ហើយពោរពេញដោយរឿងអាស្រូវ។ ជាក់ស្តែងដូចជាការបង្កើតយុវជន
ស្ម័គ្រចិត្ត ក្នុងការចុះជួយវាស់ដីជូនប្រជាពលរដ្ឋ ការដាក់ឈ្មោះបេក្ខភាពក្មេងជំនាន់ក្រោយ ដែលជាកូនថ្នាក់ដឹកនាំរបស់គណបក្សប្រជាជន ក៏ដូចជាកូនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់សម្តេច ការបញ្ចូលអង្គរក្សផ្ទាល់ខ្លួនជាកងទ័ពស្របច្បាប់របស់ជាតិជាដើម។
ជាក់ស្តែងណាស់
ខ្ញុំធ្លាប់ឮគេនិយាយថា សម្តេច លេងអុកមិនឲ្យចាញ់គេទេ
តែបើដឹងថា ក្រឡាប្រុងនឹងចាញ់ គឺសម្តេចនឹងគំរាម
ហើយយុទ្ធសាស្រ្តចុងក្រោយ គឺត្រូវលេងឲ្យស្មើ។
ក្នុងរឿងសាមកុក
ស៊ឺ ម៉ាអ៊ី ដែលជាមេទ័ពខ្លាំងរបស់ ព្រះអង្គម្ចាស់
ឆាវភី
កូនឧបរាជឆាវឆាវនិយាយថា«ក្នុងប្រតិបត្តិការសឹក
បើមានសមត្ថភាព វាយលុក គឺវាយលុក
បើមិនអាច គឺត្រូវការពារ បើការពារមិនបានគឺត្រូវដកថយ
បើដកថយមិនកើត គឺត្រូវចុះចាញ់»។ ក្នុងករណីនេះសម្តេច ហ៊ុន
សែនបានរៀបជើងព្រួលក្នុងករណីចាញ់ គឺត្រូវតែឲ្យស្មើ
ដូចជាឆ្នាំ ១៩៩៣ ជាដើម គឺយ៉ាងហោចណាស់ក៏បានត្រឹមនាយករដ្ឋមន្ត្រីទី២
ដែរ។
មើលទៅ
សម្តេច ហ៊ុន សែន បានមើលឃើញពីចំណុចខ្សោយរបស់លោកហើយ
ហើយបន្ទាប់ពីឈ្នះឆ្នោតក្នុងឆ្នាំ
២០១៣ នេះ បើខ្ញុំទាយមិនខុសទេ គឺសម្តេច
នឹងបោសសម្អាតចោល នូវកូនត្រីសម្អុយជាច្រើន ដែល ឡោមព័ទ្ធ សម្តេច ស្ទើរតែដកដង្ហើមមិនរួច
ចំណែកឯកូន(កូនអុក)ចាស់ៗ ដែលប្រើមិនកើតច្បាស់ជាដាក់ឲ្យគេស៊ី
ដើម្បីយកផ្លូវដើរមិនខាន។ ជាក់ស្តែងដូចជា
អ្នកអត្ថាធិប្បាយលើកជើងខុសរឿង នៅតាមទូរទស្សន៍មួយចំនួន
មន្ត្រីណា ដែលមានរឿងអាស្រូវច្រើន ឧកញ៉ាទុច្ចរិតមួយចំនួន។ល។
និង។ល។ ព្រោះ មានតែវិធីនេះទេ ដែលអាចទទួលបានការគាំទ្រពីប្រជារាស្រ្តមកវិញ។ ក្រៅពីនេះគឺនៅធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់មួយចំនួន ដើម្បីការពារខ្លួនក្រោយពេលអស់ពីអំណាចទៅ។
ម្យ៉ាងវិញទៀត
បើខ្ញុំទាយមិនខុសទេ សម្តេច នឹងមិនចេញមុខច្រើនទេ
ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ ទៅ ២០១៨។ សម្តេច និងប្រើត្រីបក
របស់សម្តេច ជំនួសវិញ ក្នុងការដោះស្រាយវិបត្តនានា
ហើយនៅឆ្នាំ
២០១៨ សម្តេចក៏ប្រហែលជាមិនចេញមកប្រកួតជាមួយឯកឧត្តម សម រង្ស៊ីដោយផ្ទាល់ដែរ។
តែការដោះក្រឡា ដែលបានចងពីអតីតកាលពិតជាស្មុគស្មាញណាស់ ហើយជាការងាររែកពន់មួយដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។
មិនដឹងថា សម្តេច ហ៊ុន សែន ហ៊ាន
ឬមិនហ៊ាន។ តែកូនចៅ របស់ សម្តេច ហាក់បីដូចជាដឹងចិត្តទៅហើយ គឺ សម្តេចមិនហ៊ានធ្វើទេ។
ក្រៅពីរៀបចំក្រឡាការពារ
និងប្រយុទ្ធខាងលើ សម្តេច ហ៊ុន សែន នឹងប្រើយុទ្ធសាស្រ្ត
បំបែកបំបាក់ ដើម្បីគ្រប់គ្រង រវាងឯកឧត្តម សម
រង្ស៊ី
និងឯក ឧត្តម កឹម សុខា ហើយឯកឧត្តមទាំងពីរនាក់ក៏កំពុងតែព្រឺព្រួចនៅចំណុចនេះខ្លាំង ណាស់ដែរ។
ដូច្នេះតើក្រឡារបស់ឯកឧត្តម សម រង្ស៊ី និង សម្តេច ហ៊ុន
សែនសម្រាប់ឆ្នាំ
២០១៨ ដែលជាវគ្គ ផ្តាច់ព្រ័ត្រ តើនរណាមានប្រៀបជាង ?
ជាថ្មីម្តងទៀត និងជាចុងបញ្ចប់នៃអត្ថបទនេះខ្ញុំបាទគ្រាន់តែជាអ្នកវិភាគ ដែលចេញពីគំនិត
និងមានចំណេះដឹងស្តួចស្តើងតែប៉ុណ្ណោះ
ហើយខ្ញុំបាទរង់ចាំទទួលជានិច្ច
នូវការណែនាំពីរៀមច្បង និងប្រិយមិត្ត៕
ដោយ ប៉ែន សុជីវន្ត ពីរតនគិរី
Subscribe to:
Posts (Atom)

